ใครๆก็อยากได้โมเทพทั้งนั้นแหละครับ

ก็ต้องยอมรับจริงๆว่า "โมเทพ" เป็นแม่เหล็กอย่างแรกที่ดึงดูด ผมให้เข้ามาที่เว็บไซต์แห่งนี้

คำพูดปริศนาต่างๆ และห้องที่ซ่อนไว้ ทำให้ผมเกิดแรงกระตุ้นอย่างแรง ในการไขว่คว้าทำกิจกรรมต่างๆในเว็บ

....อยากได้ๆๆๆๆๆๆอยากได้ๆๆๆๆๆๆ คำคำนี้ ก้องอยู่ในหัวผมตลอดเวลา ทำยังไง ผมถึงจะเ ข้าถึง(ใช้คำคุ้นเคย) โมเทพเหล่านั้นได้

ดังนั้น....ผมจึงตั้ง ปณิธานว่า ผมจะต้องได้โมเหล่านั้นมาครอบครองให้ได้!!!  ขอเอาชื่อปู่ของผมเป็นเดิมพัน!!! วะ ห้าห้าห้า

...หลังจาก ที่ผมได้สืบหาข้อมูลและสอบพยานแวดล้อมต่างๆ ทำให้รู้เบาะแสว่า สิ่งที่ผมต้องการนั้นอยู่ในห้องลับห้องนึง ชื่อเอ็ก

ทำไม เอ็ก ทำไม่  ไม่  y หรือทำไม ไม่ ยึดทรัพย์ทั้งหมด ผมไม่เข้าใจ ,ทำไม ทำไม ต้องจำ เมื่อเธอ....พอก่อน

ทำไม admin ถึงยึดติด กับอักษรตัวที่  24 ขอภาษาอังกฤษ นี้นักนะ ผมเฝ้าถามตัวว่า... คิดไป...ทำไม

วิธีการไปสู่ห้องเอ็กนั้น ได้ถุกบอกต่อและสืบทอดกันมาอย่างกำกวม

บ้างว่า ขึ้นอยู่กับสิทธิในการอ่าน แต่ก็ถูกปฏิเสธ ไปโดย ผู้ทรงคุณวุฒิ หลังจากเกิดปรากฏการณ์ เกรียนถล่มเว็บ

เรื่องนี้ผมทราบดีอยู่แล้ว เพราะตอนแรก ผมต้องยอมรับว่าผมหนักใจเรื่องสิทธิในการอ่านมาก เพราะชาตินี้คงทำไม่ถึง แต่จากการสังเกต เทพๆ ทั้งหลายมาโพส มีคนที่มีกระทู้เกิน 2000 ไม่เกิน 10 คน มันย่อมไม่ใช่อยู่แล้ว!!!

 (แต่ก็โทษคนอื่นไม่ได้ เพราะเค้าไม่ได้เกิดมาเป็น คินดะอิจิอย่างผม วะหะฮ้า..)

ถ้าอย่างนั้น มันต้องโพสๆๆๆๆโพสเท่านั้น เอา U Point มาซะดีๆ

ผมจึงเริ่มปฏิบัติการตามล่า หาโมใหม่ๆ แปลกๆ มาโพส เพื่อหาPoint ถ้าโชคดีเจอโมเจ๋งๆ ก็จะได้ขายหาPPoint ซะเลย

ปรากฏว่า.... หายากโครตตต

เนื่องจาก โมในห้องฟรีหน่ะ ผมโหลดไปกลับ 3-4รอบ (ตั้งแต่มันมี แค่ 114 หน้า)ดูทุกหน้า โหลดแล้วโหลดอีก

 เชื่อว่าโมฟรีสวยๆ โดยเฉพาะ Mo Girl กับ กันดั้ม ในห้องนี้ผมโหลดเก็บไว้หมดแล้ว

เพราะฉะนั้น...ผมพูดได้เต็มปาก ว่าไอ้โมที่เด็กใหม่คนอื่นเอามาโพส ขายหน่ะ ถ้าไปขุดดูดีๆในห้องฟรี มีแล้วหมดทุกอัน ผมเลยรู้สึกหงุดหงิดบ้าง เวลาที่เจอคนเอาโมเก่ามาขายใหม่ ทำไมถึงขี้เกียจค้นหากันนัก ยังมีหน้ามาบอก ถ้าซ้ำขออภัยด้วย มันซ้ำชัดๆ !!! จะพูดมากก็ไม่ได้ ได้แต่บ่นในใจ เราไม่ใช่ ม๊อด ไม่ใช่แอ๊ดมิน เดี๋ยวคนอื่นจะหมันไส้เอา

เลยต้องล้มเลิกความคิด เรื่องนี้ไป….

ทีนี้ เลยไปสะดุดกับห้องโชว์ห่วย โอ๊ะ มีโมสวยๆเพียบ ต่อโชว์แล้วได้คะแนนด้วย จะเสียเวลาไปโหลดโมทำไมฟะ เอาเวลามา ต่อโชว์เลยดีกว่า วิธีนี้ น่าจะเป็นหนทาง ไปห้อง x ได้ไวที่สุด…วะฮ่าๆๆๆๆ .เสร็จข้าพเจ้าแน่ ห้อง x

ด้วยความเร่งรีบในการผลิตผลงาน(เนื่องจากอยากได้ point จัดแต่จริงๆ เป็นคนใจร้อน ทนอยู่กับอะไรไม่ได้นาน)  

แต่ถึงจะใจร้อนยังไง ก่อนต่อ ผมก็ค้นหา วิธีการ เทคนิคต่างๆนานาจนมั่นใจว่า ไม่เสียชื่อสถาบันแน่ๆ

โมตัวแรกออกมา ลีบไปหน่อย ลีบจริงๆ อะไรฟะ ตอนอยู่แยกเป็นชิ้นๆมันก็ดูดีนี่น่า ทำไมประกอบออกมาเป็นโปลิโออย่างนี้

แต่ก็ยังหน้าด้าน เอาไปโชว์ ผลตอบรับดี ทุกคนเข้ามาให้กำลังใจ เราก็ดีใจ แต่ก็รู้สึกละอายใจไปในตัว

เพราะถ้าเรา ตั้งใจทำ ใส่ใจให้มากกว่านี้ มันคงออกมาสวยกว่านี้ และสามารถยืดอกรับคำชมได้มากกว่านี้

เลยวางแผน ที่จะทำโมตัวต่อไป ศึกษาและค้าหาข้อมูลเพิ่มเติม  ระหว่างนั้นก็ได้มาเจอเควสของ papertang

ทำให้ ต้องหยุดโครงการร้อยล้านของผมไว้ก่อน เพื่อมาทำเควสนั้น

พอผมได้มาสัมผัสโมของ papertang ทำให้ผมได้รู้ว่า

1 ไอ้โมธรรมดาที่เรา ต่อเนี่ยยย มันต่อไม่ได้ง่ายเลยนะ

2 ถึงแม้ เราจะต่อได้ ตัดได้ ติดกาวได้ แต่ประกอบออกมาแล้ว สุนัขไม่รับทานโมเละ เลอะมาก

3 การหาข้อมูลเกี่ยวกับโมเดลที่เราต่ออยู่ให้ได้มากที่สุดเป็นสิ่งสำคัญ ยิ่งถ้ามีแนวทางในการต่อหรือ รูปจากคนที่เคย รีวิว เอาไว้ ยิ่งมีประโยชน์อย่างมาก เพราะ ชิ้นส่วนรอยพับต่างๆ เป็นหัวใจสำคัญของการต่อโมเดล

แล้วด้วยการต่อนี้ ทำให้ผมเข้าใจอยู่สองเรื่อง คือ

1 แค่โมธรรมดาเนี่ย ยังต้องใช้เวลาและความละเอียดความใส่ใจขนาดนี้ เพราะฉะนั้นไม่ต้องพุดถึงโมเทพเลย ถึงได้มาตอนนี้ ก็ไม่มีปัญญาต่อ เพราะมันต้องละเอียดและใช้ความใจเย็นมากกว่า โมธรรมดาที่เราต่ออยู่เป็นแน่ ได้โมเทพ เอามาเก็บไว้ก็เท่านั้น มันก็จะเป็นแค่ไฟล์ แค่กระดาษเปล่า จะอยากได้ไปทำไม ถ้าเราไม่มีฝีมือ

2 การที่ไปดูเว็บนอก ไปดู รีวิวโมกระดาษต่างๆ ความเทพของโมเดล ไม่ได้อยู่ที่ ไฟล์โมเดลเลยยย มันอยู่ที่คนต่อต่างหาก ที่จะใส่ชีวิตที่จะ สร้างสรรผลงานออกมา ให้เทพได้

[โมฟรี (ฟรีป่าวไม่รู้รู้ว่าแต่มีให้โหลดฟรี) ที่เค้าแจกตามเว็บทั่วๆไปนี่แหละ แต่ทำไมมันออกมาสวยอย่างนี้ งานสะอาด สวย คม]

ความอยากโมเทพที่มี ในตอนแรก…จึงค่อยๆหมดไป เพราะเริ่มเจียมตัว (ค่อยๆหมด ไม่ได้แปลว่าไม่อยากนะครับ อย่าเข้าใจผิด)

ตอนนี้ขอบอกว่าต่อโมฟรีอยู่ ยังต่อลำบากเลย เรื่องความคมขิ้นส่วนต่างๆ ก็ละเอียดจะตายอยู่แล้ว

จึงอยากบอกทุกคนที่ชอบโหลด ชอบเก็บโม แต่ไม่เคยแม้แต่จะต่อโม ลองมาต่อโมธรรมดาซักตัวก่อนแล้วจะเข้าใจ

เราอาจจะภูมิใจที่ได้ของหายากมาครอบครอง แต่เราคงลืมไปว่า เราจะภูมิใจกว่าถ้าเราสามารถต่อมัน ออกมาให้สวยงามและมีคนมาชื่นชมผลงานร่วมกับเรา

ดังนั้น สิ่งต่างๆ ห้องต่างๆ เป็นเพียงกุศโลบายที่ถูก วางเอาไว้ เพื่อให้เราใข้ใจถึงสัจธรรมอันนี้...

หลอกล่อให้เรา ค่อยๆ ศึกษา ค่อยๆ อยากจากภายใน ไม่ได้เป็นแค่ ความรู้สึกอยากเพียงชั่ววูบ

พอคุณเริ่มสนใจ คุณก็จะรู้สึกสนุกกับมัน รักมัน คุณก็จะทำมันไปเรื่อยๆเหมือนต้องมนต์

(บางครั้งคุณจะเริ่มคุยกับกระดาษ และกระดาษก็ตอบกลับคุณ)

เมื่อคุณรู้สึกตัว คุณก็จะพบว่า คุณเสียท่าให้กับกระดาษซะแล้ว คุณจะหลงรักมันและตัดมันไม่ขาด

(กรรม  ถ้าไม่ขาดก็พับเอาละกัน)

สุดท้าย…ผมก็ได้เรียนรู้ว่า ห้องเอ็กที่ตั้งเอาไว้นั้น สำหรับผมเป็นเพียง จินตนาการ ที่ไม่มีอยู่จริง

ห้องเอ็กซ์นั้นอยู่ที่ตัวเราต่างหาก ที่สองมือ ที่คัตเตอร์และกาว ผมได้เจอห้องเอ็กของผมแล้ว และผมกำลังทำผลงานอยู่ในห้องเอ็กของผม

หวังว่า เพื่อนๆ จะได้เจอห้องเอ็กของตัวเอง ไวไวนะครับ...

ปริศนาทั้งหมด ไขกระจ่างแล้วว!!! วะฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ